Το εργοστάσιο συναρμολόγησης αποτελώντας ένα τεχνολογικό επίτευγμα, συνδέεται με το προϋπάρχον κέντρο τεχνολογίας μέσα από ένα υπόγειο διάδρομο στον οποίο έχουν εγκατασταθεί διάφορες διαδραστικές εφαρμογές.
Και τα δύο κτίρια μοιράζονται την ίδια αρχιτεκτονική σε επίπεδο σχεδιαστικής λεπτομέρειας και υλικών, καθώς οι αλουμινένιοι σωλήνες και το κυκλικό γυαλί των θόλων αποτελούν κύρια στοιχεία.
Στόχο στο όλο εγχείρημα αποτέλεσε η αποδοτικότητα και η μακροβιώτητα της κατασκευής. Για την καλύτερη δυνατή ενσωμάτωση των κτιρίων στο τοπίο, ακολουθήθηκαν χαμηλά υψομετρικά επίπεδα. Ακόμα και τα χώματα των εκσκαφών αξιοποιήθηκαν στο να τα αποκρύψουν τα κτίρια από την «οπτική» του δρόμου.
Η οροφή συλλέγει το νερό της βροχής, ενώ έχει τη δυνατότητα να τοποθετηθούν ακόμα και φωτοβολταϊκά πάνελ στο μέλλον.
Ο χώρος διαθέτει κεραμικά δάπεδα και μεγάλες ελεύθερες εκτάσεις μεταξύ των στηλών της κατασκευής, γεγονός που τον καθιστά πιο ευέλικτο συγκρίνοντας τον με άλλες σύγχρονες μονάδες παραγωγής.
Η γραμμική ταξινόμιση ακολουθεί τη ροή της παραγωγικής διαδικασίας, προβάλλοντας την τεχνολογία και την οργάνωση που διαθέτει η μονάδα σε κάθε στάδιο της παραγωγής. Η “δυναμική” του εργοστασίου έχει ως στόχο να παράγει ένα αυτοκίνητο μέσα σε πέντε ημέρες, στο μέγιστο της απόδοσης της.