Δημιουργίες του υπάρχουν στα art-shops των καταστημάτων “Ιανός” και του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης. Επίσης έργα του φιλοξενούνται σε ιδιωτικές συλλογές, καθώς και σε επιλεγμένα καταστήματα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Έχει πάρει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις, ενώ έχει διακριθεί σε πανελλήνιους καλλιτεχνικούς διαγωνισμούς και σε διεθνή συμπόσια γλυπτικής.

DD: Ποιοι ήταν οι παράγοντες που σας οδήγησαν να ακολουθήσετε τη γλυπτική ως μορφή τέχνης;

Σ.Α.: Ο θαυμασμός μου για την γλυπτική τέχνη των αρχαίων ελλήνων με έκανε να πάρω την απόφαση να ξεκινήσω τις σπουδές μου με την εκμάθηση της μαρμαρογλυπτικής στη Σχολή Καλών Τεχνών της Τήνου και αργότερα σε πιο ακαδημαϊκό επίπεδο στην Σχολή Καλών Τεχνών στο ΑΠΘ. Επιβεβαιώθηκα για αυτή μου την επιλογή όταν ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή με τον πηλό στη Σχολή της Τήνου. Το συναίσθημα που ένοιωσα, όταν αντιλήφθηκα την ικανότητά μου να δίνω στον πηλό τη μορφή που θέλω, ήταν μοναδικό. Αυτό το συναίσθημα παραμένει ίδιο τα τελευταία 15 χρόνια που ασχολούμαι με τη γλυπτική και με κάνει να συνεχίζω με το ίδιο πάθος. Τελικά δεν ξέρω αν επέλεξα εγώ τη γλυπτική ή αυτή εμένα.

DD: Τι είναι αυτό που σας εμπνέει και ποια είναι η «δημιουργική διαδικασία» που ακολουθείτε σε ένα έργο;

Σ.Α.: Εμπνέομαι από οτιδήποτε βρίσκεται γύρω μου και με εξιτάρει, μου ενεργοποιεί τη φαντασία και γίνεται αφορμή για καλλιτεχνική δημιουργία.

Έχω την εμμονή να χρησιμοποιώ αντικείμενα καθημερινής χρήσης και να τα αναγάγω σε έργα τέχνης. Είναι για μένα πρόκληση να επαναπροσδιορίζω τη χρήση πραγμάτων που υπάρχουν γύρω μας και να τα κάνω να μεταφέρουν έννοιες που υπό άλλες συνθήκες δεν θα μπορούσαν. Αυτή η πρόκληση είναι που μου δημιουργεί έμπνευση. Όλα λοιπόν γύρω μου αποτελούν ερέθισμα για δημιουργία.

Όσον αφορά τη διαδικασία υλοποίησης ενός έργου, την καθορίζουν η φόρμα και οι τεχνικές του απαιτήσεις. Συνήθως η δημιουργική διαδικασία ξεκινάει με μια σειρά σκίτσων και στη συνέχεια δομείται ένας μεταλλικός σκελετός. Ακολουθεί η πλαστική με πηλό, η εκμάγευση του προτύπου στο τελικό του υλικό με διάφορες τεχνικές, αναλόγως και με το επιθυμητό αποτέλεσμα.

DD: Ένα κατά παραγγελία έργο περιορίζει τον «αυθορμητισμό» του καλλιτέχνη;

Σ.Α.: Ο “αυθορμητισμός” ενέχει την αυτενέργεια. Από τη στιγμή που ένας εξωγενής παράγοντας αποτελέσει το εφαλτήριο για ένα έργο, ο “αυθορμητισμός” έχει χαθεί. Εξαρτάται βέβαια και από το ζητούμενο έργο. Οτιδήποτε δημιουργώ όμως, ακόμα και αν υπάρχουν αρκετοί “περιορισμοί”, προσπαθώ να το κάνω να αντικατοπτρίζει την προσωπική μου αισθητική και ταυτότητα.

DD: Σε κάποια άλλη συνέντευξη σας, είχατε αναφέρει πως, “η γλυπτική δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στους ελιτίστικους χώρους των γκαλερί. Με ενδιαφέρει η γλυπτική όταν είναι πιο άμεση, όταν είναι σε δημόσιους χώρους, όταν γίνεται εφαρμοσμένη τέχνη και φλερτάρει με τη διαφήμιση και κυρίως όταν γίνεται design”. Τι σημαίνει για εσάς design και πως αυτό «σχετίζεται» με τη γλυπτική;

Η Τέχνη επηρεάζει τον άνθρωπο και επηρεάζεται από αυτόν. Όσο πιο έντονη είναι αυτή η σχέση Τέχνης και ανθρώπου θα γεννιούνται περισσότερα έργα και έτσι αυτή η σχέση θα καλλιεργείται και θα δημιουργεί μια νέα αισθητική. Η γλυπτική είναι ελιτίστικη από μόνη της, αν θεωρήσουμε ότι απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό και εκτίθεται σε χώρους όπως γκαλερί και μουσεία που προσδίδουν στα αντικείμενα ιδιαίτερη βαρύτητα και ταυτότητα.

Η εφαρμοσμένη όμως γλυπτική που οδηγεί στο design και βρίσκει εφαρμογές σε καθημερινά αντικείμενα, σε δημόσιους χώρους, σε καταστήματα και κτίρια, μπορεί εν μέρει να εξυπηρετεί τη διαφήμιση, αλλά η «ενέργεια» και η γλυπτική αξία του καλλιτέχνη, μπορεί να την μετατρέψει σε αισθητικό αντικείμενο-έργο τέχνης, το οποίο γίνεται προσιτό και προσβάσιμο στο ευρύ κοινό. Προθεσή μου είναι να καλύψω το κενό που υπάρχει ανάμεσα στην Τέχνη και τον άνθρωπο. Η δημιουργία αντικειμένων και έργων που έχουν γεννηθεί με γνώμονα ναι μεν την αισθητική τους υπόσταση, αλλά συγχρόνως την καθημερινή τους χρήση από τον άνθρωπο, είναι το στοίχημα που προσπαθώ να κερδίσω ως καλλιτέχνης - δημιουργός.

www.stathisalexopoulos.gr

Συνέντευξη - Επιμέλεια άρθρου: Λιανόπουλος Μάνος